Ja, zeker, zoet
Als jij dat wenst
Koop ik borsten
Waar je van droomt
Voor mij hoeft het
Niet maar ik snap
Dat jij een hard-
Verzakking denkt
Te ervaren.
Als je alsnog
Bevredigd bent
Laat je ze dan
Ook meteen aan
Alleman zien?
Renderende
Investering
Ik ben een soort
Mecenas dan.
Laten we in
Afwachting maar
Lekker vrijen.
Ik ben, geloof ik, geen klootzak. Mijn liefde noch mijn lust kennen veel limieten, behalve net die van anderen. Niet dat ik me laat censureren, maar net wel dat ik andermans grenzen waar ik me bewust van ben, tracht te respecteren. De lijnen in jouw zand verwaaiden.
Mijn ogen moesten me bedriegen. Met dijen kan je alle kanten uit, en slechts zelden stellen ze teleur. Jij had in beide betekenissen stevige: gespierde, volle, puik geproportioneerde bovenbenen. Slagers en pornoregisseurs zouden je het hoogste keurmerk toegekend hebben en als amateur van alles waar ik mijn tanden in kan zetten sloot ik me daar graag bij aan. Je liet ze dan ook graag zien tussen laarzen tot boven de knie en strakke stretchrokjes van dezelfde strekking. Geen twijfel mogelijk: wie op jouw kussens rustte zou zoet dromen, wie jouw grillige billen wist te grillen zou smullen. Dat gold trouwens voor alle feminiene lichaamsdelen die je rijk bent: stuk voor stuk pluspunten, wingewesten en attractieve recreatieve zones. Zeker, je zwalpte door de jaren al eens heen en weer tussen maatjes tweeëndertig en veertig, maar steeds verpakte je al wat deinde in stijl, afgetopt met net dat ene vruchtbare accessoire. Vreemd hoe de visueel bijna vaste vorm aannemende verrukking vloekte met je verdere aura: gemeten straalde je in woord en daad nagenoeg ascetisme uit, alsof seksualiteit een absurde abominatie was, een absente barbariteit in jouw van nonsens ontdane bestaan. De geldende norm en zelfs de koningswens volgend had je twee kinderen en alles leek erop dat je daarvoor ook exact twee keer je man had toegestaan je te beroeren - hoeveel schoons je ook te zien gaf.
En nu, hier, achter de kier, weken die dijen meer dan duimenbreed voor je verwoede overige vingers. Mijn ogen móesten me bedriegen.
De vakantie was zalig. Een deugddoende onderbreking van drukke levens, met dank aan een ruime behuizing in een onbeduidend Frans gehucht. Lekker eten, lachen, wandelen, een snipper cultuur en 's avonds een gezelschapsspel met een goed glas en iets wat knispert in de mond. Royaal met mate. En praten: filosofie van de brakke grond en roddels over collega's die we van elkaar niet kennen, smakelijke grappen en ander zinloos gezwets. Veertien dagen bestaan alsof de werkelijkheid die dit geheel betaalt niet bestaat, zonder telefoons of laptops, of toch nagenoeg. Gezellig de verschillen in levenshouding bedelven onder de gelijkenissen, de kinderen en de banden en de gedeelde wens om te ontspannen. De regels die het alledaagse in toom houden, hoefden ook niet, zonder dat dit aanleiding gaf tot werkelijk apocalyptische taferelen. De kinderen keken te veel TV, deden waterbommetjes in het ruime zwembad van de gehuurde fermette, smulden vieruurtjes en dubbele desserts, en verwarden bedtijd met karaoke of poppenkast. Het ontbijt liep van tien tot ergens voorbij het hoogste punt van de zon en de voorraad lokale bieren moest consequent sneller aangevuld dan voorzien - wat weer zijn invloed had op ontbijttijd, een smakelijke spiraal van hoeft niet. Schuttingwoorden bij scrabble, middagdutjes omdat het kan en geïmproviseerde poolside martini's in een oogverblindend blauwe bikini. Enkel je ongenaakbaarheid hield stand.
Tot nu, hier: ons schoonheidsslaapje in belendende kamers moest bijna gelijktijdig geëindigd zijn. En jij en je dijen en je verdwijnende vingerkootjes verwijderden elk spoortje kuis, net toen ik stommelend de abominabel sluitende deur passeerde. Je pose was perfect voor een ongepermitteerde gluurder: de hete namiddagzon viel als een spot op je lendenen die onder de lakens uit en schuin tot aan de bedrand drentelden. Boven de frommels zag ik enkel nog de omtrek van je hoofd en een onmiskenbare flikker in je ogen die niet anders dan op de kier gericht konden zijn. Je schokte, weigerde geluid uit te brengen, draaide je geheel naar de duistere kant van het bed en dekte elke suggestie dat dit ooit was gebeurd toe.
Twee zomers later had ik al lang besloten dat dat ook het geval was. Ons gezelschap van vier ouders en vier kinderen genoot van de ontluikende traditie van het samen reizen, en hoewel we in België genoeg van elkaar verschilden om zelden elkaars drempel te passeren, werkte de formule wonderwel in dagen van weinig werk. Het grut was weer wat ouder en de nachtelijke pret begon dus wat later, maar werd daardoor geenszins gedrukt. Schaters schalden over het water van het meer naast de villa, en de als grap begonnen kruik in de keuken vulde zich fluks met kurk. Dronken debatten, droge destillaten en drukkend weer leidden tot de uitdaging tot een duistere duik, en dus stonden we even later in baduitrusting en maanlicht klaar voor wat nat gehannes. Geen groot zwemmer was ik de laatste ter zee en dat kwam me op plaagstoten en vooral wild gespetter in mijn richting te staan. Ik deed alsof ik me gewonnen gaf en het golvende enthousiasme bekoelde enigszins, tot ik je man onverhoeds tackelde, de My Little Ponyluchtmatras vanonder mijn vrouw trok en me op je stortte om je vrolijk tot mijn derde verdrinkingsslachtoffer te maken. Je mag dan wel een premium lidkaart van de fitness hebben, je was geen partij voor mijn lichaamsgewicht en begaf snel. Te snel. Je bood ternauwernood weerstand toen ik me op je gooide.
Ik voelde je hand - geenszins in paniek hoewel je voor de vorm wat kreette - presto naar mijn speedo grijpen. Dat had een bedenkelijke zelfverdediging kunnen zijn, maar dan zou je je hand niet tussen de stof en mijn buik gewoeld hebben en, nog steeds naarstig een proestend sterfgeval enscenerend zeker niet mijn ballen en pik als een veekeurder betast hebben. Of misschien vergiste ik me, want ik greep jou en je gloednieuwe maar opnieuw caraïbisch blauwe bikini en smeet je een meter verder het meer in. Ik had niet de tijd om me te vergewissen van wat je vast niet gedaan had - zelfs mijn hormonen hadden mijn speedo niet verkleind - want je kwam topless pruilend boven. Of niet exact topless: een puntgave borst had zich schijnbaar aan het bovenstuk van je bonte bollende badmode ontworsteld als was daar de hand van een meester aan te pas gekomen. Je "zeg, bruut" was duidelijk gespeeld, maar toen je man je "euh, schat" wees op je vestimentaire dwaling, scheen je pas na een neerwaartse blik geschokt en liet je ons geschrokken je rug om de schade te herstellen, de schande te herschikken.
Het was je man die de rode draad van de sociale tijdbom wist door te knippen door "shit, dat was awkward, dus laat het ons wegspoelen met een wijntje" te suggereren. Wat gemompel van "beetje te enthousiast" en "niks gezien" en "mag gezien zijn" en "niet uitdagen" en "bon, waar is die wijn, schat" en we vielen terug perfect in de rol waarin Frankrijk ons castte. Ik zal niet ontkennen dat je predicament een onderwerp was tijdens de echtelijke babbel voor het wegdoezelen onder de lakens, maar verder verdween je verraderlijke voorgevel uit de vakantieconversaties. Ontspanning en ontsnapping van al wat doordeweekse dagen met karrenvrachten aandroegen werd opnieuw de prioriteit, en daarmee werd onwaarschijnlijk onwaar.
Tot ik je op de allerlaatste vakantiedag betrapte terwijl je me gewoonweg monsterde bij het omkleden. We zouden nog één keertje zwemmen, en onze wederhelften waren daar al op gekleed dus kregen zij drankjesduty terwijl wij de trap op stoven om ("haast jullie") de evidente wissels door te voeren.Ik eerste deur rechts, jij einde van de gang. Ik gooide mijn T-shirt en broek snel op bed, gleed mijn Bjorn Borg-boxershort langs mijn knieën omlaag en schopte hem half de kamer door voor ik op zoek ging naar waar ik mijn zwembroek te drogen had gelegd.Dat bleek gewoon de stoel naast het bed te zijn, dus ik hoefde niet lang poedelnaakt rond te struinen. Terwijl ik de elastische band nog even wat comfortabeler schikte, besefte ik ineens dat de deur van de kamer wagenwijd openstond... en dat jij daar doodgemoedereerd stond te staren.
Net toen ik je blik ving, schakelde je nog, met "oh, oei, ja, ik dacht al dat je sneller klaar was dan ik" en de vraag of ik je even kon helpen omdat je de sluiting van je bovenstukje niet dicht kreeg. Ik moet toegeven dat je inderdaad met je beide handen achter je rug stond als om het ding voorlopig enig houvast rond je weldadige welvingen te geven. Dat deed wonderen voor de presentatie van die welvingen zelf, al waren die miraculeus genoeg zonder knap geposeerde aanmoediging.Ik knipperde even en herinnerde mezelf aan de morele regels die ik mezelf oplegde en hoe off limits je volgens dat gedachtengoed wel was, ethische polyamorie be damned. Zoals verwacht had ik na het opzijschuiven van je donkere krullen even weinig hinder om je touwtjes aan elkaar te knopen als ik zou gehad hebben om je daar en dan in alle betekenissen in je blootje te zetten, maar ik koos voor het eerste. Het frisse water was welkom om mijn aandacht voor wat glashelder had gekund te bekoelen.
Afdrogen, avondeten, pakken, dutten, afscheidsknuffels, "goed thuis he" en elk zijns weegs of vooral elk op zijn tempo de hort op richting Heimat.
Weer twee jaar later kwam er vanalles tussen. Het is niet ondenkbaar dat mijn muizenissen rond jouw bewust (on)bedekte gemanipuleer deel uitmaakten van "vanalles". Ik zal niet ontkennen dat ik wel eens aan je accidentjes dacht terwijl ik mezelf bevredigde, maar ik ben gewend om gemakkelijker de lijn tussen fantasie en realiteit te kunnen trekken. Ach, ik was nog - nou ja - jong, jij was ontegensprekelijk een stuk, en ethiek is aanzienlijk makkelijker zonder verleiding. Gelukkig heelt tijd alle zonden en kwam er nog eens een koppel zomers later een nieuw initiatief. Intussen was het nageslacht oud genoeg voor eigen plannen en beperkten we met onze steeds voller lopende agenda's het uitstapje tot een week, maar dan wel meteen in een ridicuul luxueus ingerichte bungalow: leren zetels, speelhal inclusief pooltafel, state of the art keuken, you name it. Vivre come des dieux en la douce France. Of dat was het plan.
Het werkte niet. Uneventful is de vriendelijkste beschrijving voor de ronduit saaie week vol verhitte telefoontjes met paniekerige werknemers, collectieve maar elk-op-zijn-schermsessies, inderhaaste restaurantbezoeken en inspiratieloze gesprekken. De enige luister kwam van het viersterrenverblijf zelf. Waren we ouder, anders geworden, misten we de kinderen als rode draad of had de werkelijkheid waarin we behalve keihard werken weinig gemeen hadden ons eindelijk ingehaald? Toch ergens onderhuids de weerslag van de vreemde tango die je met me had verkozen te dansen? Het weer dat meer nat dan zweet bood of waren zeven dagen niet voldoende om los te komen van waar we zo stevig in gebeiteld zaten, hadden domweg mijn onbetrouwbare geheugen en goede wil vorige vakanties tot een utopie opgewaardeerd?
Jij lag in de obligate Finse sauna op en onder nucleair witte handdoeken toen ik me, geheel in harmonie met mijn vermeende mannelijkheid, op de bovenste ligbank naast je posteerde. Ik sloot zwijgend mijn oogleden maar kreeg niet de kans om te rusten. Vloeiend, als een sensuele buitenaardse substantie, als passioneel plasma, als kwaadwillig de vulkaan opstromende lava was je bovenop me komen zitten, de handdoeken achter je gelaten. Je chirurgisch-cosmetisch perfecte kut, smetteloos geëpileerd en prikkelig geurend naar vers heet zweet, je eigen honing en de citrus die de damp van de kachel verspreidde, zweefde binnen tongbereik. Nu zijn weinig situaties zo dicht bij mijn standaardfantasme als een geile vrouw die me onbeschaamd en expliciet haar spleet te likken geeft, dus hier: je brak mijn weerstand, de tere veer die me eerder weerhield een belofte te breken. Mijn tong overbrugde de resterende millimeters tussen je hitsig opengesperde schaamlippen naar je gevoeligste plekje en proefde een weinig subtiele cocktail, een mierzoete rum en cola, voor je een onkarakteristieke blunder maakte. Net voor je je lippen op mijn prompt geactiveerde eikel zou zetten hoorde ik je monkelen: "deze vakantie is strontvervelend dus ik ben blij dat ik je dikke lul eindelijk ga proeven".
Ik bleek sterk genoeg om je van me te heffen in plaats van je te beffen. Vanuit de deuropening groette ik je nog met "ik ben geen sex toy, dus merci om me te wekken voor ik haar en hem bedroog". Onze auto was snel geladen en ik dankte mijn vrouw voor haar geduldig vragen inslikken door haar op de terugweg alsnog al je heksentoeren en de klif waar ik twee uur tevoren op vertoefde uit de doeken te doen. Ze vond me, geloof ik, geen klootzak, want ze loofde me voor mijn betrouwbaarheid in best wel uitdagende omstandigheden. Ze herinnerde me er wel even aan dat mijn goede intenties om de relatie met haar bazin niet op de helling te zetten onmogelijk ethisch boven onze afspraak om open te communiceren kon komen en vroeg me vervolgens om haar te vingeren terwijl ik ons over de snelweg piloteerde. Ze pijpte me ook nog en liet me haar op de motorkap nemen op de parking van een wegrestaurant, tot jolijt van die ene vrachtwagenchauffeur. Ze zwaaide zowaar. Ze nam ontslag. Ik nam ontslag. We kozen voor rustiger jobs met minder status of inkomen en meer vakantie en vooral nog meer lekkere lichamelijkheid. Je nog net nee werd een heel wenselijke wending in ons leven, dus: resoluut dank je wel en ik hoop dat het je goed gaat nu je gescheiden bent van mijn neef.
Dag, jij daar, misschien model!
Vraag jij je wel eens af hoe jij er zou kunnen uitzien bij een zorgvuldige erotische fotoshoot? Of ken je iemand die net dat duwtje kan gebruiken? Lees dan even verder.
Sinds september 2024 ben ik bezig met fotografie. Naast de hoop om eindelijk een elementair inzicht te verwerven in visuele esthetiek, bewandel ik dit pad ook een beetje om een "missie" te kunnen realiseren. Ik licht even toe. Wanneer ik erotische foto's online vind, dan zijn die ofwel van onvervalste topmodellen en dan ook piekfijn verzorgd, ofwel lelijke ongeïnspireerde foto's van "normale" vrouwen, alsof het de fotograaf niet interesseerde enige inspanning te doen.
Ik erger me te pletter. Ik ken namelijk geen enkel topmodel, maar ik ken wel enkel mooie dames, en daar bedoel ik niet het goedbedoelde maar regelrecht denigrerende "vanbinnen is belangrijker" mee. Oh, er zijn verschillen: ik snap wel waarom die fotografen meer investeren in die gedoodverfde lichamen, maar ik geloof met mijn ganse wezen dat ik mooie erotische foto's kan maken van elke vrouw. Strak, gerimpeld of met vlekken of krassen, hangend of prangend of bijna onbestaand, spierwit of kleurig, gemillimeterd, gemarmerd of massaal, vol plooien of spieren of grijze haren of dingen die jij in je hoofd lelijke namen geeft. Je bent zo aantrekkelijk!
Mijn geloof dat ik eender welk vrouwelijk lijf esthetisch en verleidelijk in beeld kan brengen, draagt natuurlijk ook maar zo ver: ik sta aan het begin van mijn fotografische reis, en ik heb oefening nodig. En daarvoor klop ik dus bij jou aan, want dat betekent dat ik ook op zoek ben naar modellen. Als jij me enkele (toch zeker twee) uren gunt om samen te kijken wat er kan en dat dan te proberen realiseren, dan denk ik dat we elkaar een groot plezier kunnen doen.
Ik wil vooral oefenen en geleidelijk mijn portfolio opbouwen, maar misschien wil jij gewoon een plaatje om aan een minna(a)r(es) te schenken, je dating app mee op te fleuren of om met terechte trots boven je bed te hangen, en dat kan ook. Mijn oefening hoopt al die kunst te baren, maar jouw kunst baart alvast mijn oefening. Droom je al jaren om jezelf in het mooiste licht te zien of neem je in een opwelling mijn positieve uitdaging aan, of heb je weinig met preutsheid en help je mij simpelweg: stuur me dan een mailtje (nullabee@hotmail.com). In elk geval bedankt om te overwegen (of te delen als je misschien iemand kent die geïnteresseerd zou zijn; deel alsjeblieft).
[Edit: enkele van de modellen hebben me permissie gegeven om hun beelden te delen. Je vindt een bloemlezing hier:
]
Nog snel even de (voor mij evidente) afspraken.
Portretrecht: als gefotografeerde krijg je sowieso het finale beslissingsrecht over het bewaren van de gemaakte beelden die voldoen aan mijn eigen normen, net zoals je op elk moment tijdens onze samenwerking precies zelf kan kiezen wat je al dan niet in beeld wil (lingerie, bloot, al dan niet je gezicht). Ik zal wel mijn mening geven en hopen dat ik het resultaat van jou ook weer mag gebruiken voor het uitbouwen van mijn portfolio of voor het illustreren aan anderen wat er allemaal kan. Je krijgt een kwalitatieve jpeg-versie van de geselecteerde foto's en als je dat interesseert ook de "raw"-versie (doet er niet toe als je niet weet wat dat inhoudt).
Economie: behalve eventuele "onkosten" (weet ik veel: als we samen kiezen om een speciale locatie te gebruiken en dat iets kost) waarover we moeten afspreken, wil ik op dit moment geen enkele financiële transactie. In geen van beide richtingen. Keep it simple.
Seksualtiteit: het hele proces houdt in dat ik op zoek ga naar de verleiding die in jou huist, maar dat impliceert geen seksuele interesse van mijn kant (ik kan zelfs maar beter vooraf waarschuwen dat mijn beperkte ervaring leert dat er weinig sexy is aan de shoot zelf - de poses waarin je "shinet" zijn niet altijd de meest aangenaam voelende). Ik hoop even knap werk neer te zetten voor mijn tante of de dochter van mijn tandarts als voor mijn eigen lief of het occasionele topmodel.
Beeldbewerking: het maken van een foto stopt niet bij een druk op de ontspanner. De verhouding van licht en donker en het kleurenpallet, het wegsnijden van een lelijke rand of zelfs het verwijderen van een hinderlijk stopcontact behoren alle tot de mogelijkheden. Wat ik uit overtuiging NIET zal doen, is jouw persoonlijke vorm bijsturen: je wordt niet magisch magerder, virtueel gevulder, vals verjongd of artificieel afgelikter (ugh!)
En tot slot nog een FAQ (zal ik wellicht regelmatig updaten :-) ):
Wat bedoel je met "erotisch"? Wel, ik ben geïnteresseerd in alle fotografie waarbij het vrouwelijke lichaam in beeld komt. Dat kan naakt, halfnaakt of met lingerie zijn, al of niet met een gezicht in beeld. Voor mij zijn er ruwweg drie categorieën: de puur esthetische (soms bijna abstracte beelden): er is een lichaam in beeld - punt. Aan de andere kant van het spectrum zit de pornografie: die is bedoeld om op te winden dus wie dergelijke beelden ziet, moet liefst spontaan zin in seks krijgen. Ergens in het midden zit de moeilijkste soort: erotiek is bedoeld om te verleiden. In mijn hoofd is het ideaal dat de beelden dan spontaan een mentale swipe naar rechts moeten opleveren: amai, daar wil ik wel eens "een koffie mee gaan drinken" (met dien verstande dat het wel om naakt- of bijna naaktfoto's gaat, dus het is een koffie met potentieel :-) ). Mijn voorkeur gaat naar dit laatste, maar ik vind elke kans om te oefenen ergens op dit spectrum interessant. Ongeacht in welke categorie: de esthetiek is altijd belangrijk: zelfs een expliciete keiharde pornografische foto moet mooi zijn als foto en pas in tweede instantie pornografisch.
Waar nemen we de foto's? Tot nader order heb ik geen eigen studio. In mijn eigen verblijfplaats(en) heb ik ook niet echt de beste opties. Voorlopig heb ik drie opties: ofwel bij het model thuis (dat is enerzijds een extra vorm van intimiteit, maar anderzijds is het ook "vertrouwd"). Ofwel trekken we de wijde wereld in (ja, er zijn mensen die voor hun plezier spiernaakt in de sneeuw dartelen), ofwel boeken we een zorgvuldig gekozen AirBnB voor een dag. Dat is een "kost" maar dat is nu ook weer niet het einde van de wereld. Ik ben op zoek naar voorspelbaarder alternatieven (suggesties welkom).
Hoe moet ik dat doen: "verleidelijk zijn"? Don't worry: intussen heb ik een rugzakje vol tips en trucs over hoe je je lichaam kan plaatsen (fair warning: wat werkt op camera is NIET wat werkt in de slaapkamer) en wat je met je gezicht kan doen om een zoete belofte uit te stralen. Ik praat je hier doorheen en begeleid je constant tijdens de sessie. Ik doe indien nodig de poses voor en desnoods (en enkel met je toestemming) help ik je door je hoofd of arm zelf precies onder de juiste hoek te draaien. Bovenal zal ik je op je gemak doen voelen, which goes a long way.
Wie ben jij? Ik heb bewust weinig tot geen sociale media. Ik deel mezelf vooral met mijn naaste geliefden, hoewel ik als rebel daar ook wel eens uitzonderingen op maak, zoals deze blog. Ik vemoed dat je - als je maar lang genoeg leest - een behoorlijke psychoanalyse van me kan maken, en ik schaam me nergens voor. En als je dan toch hier gekomen bent (en dat gemist hebt in de linkerbovenhoek van de blog), heb je minstens recht op mijn naam: ik heet Nick Sabbe en laat een internet search (mijn bijnaam levert ook wel wat op) je vriend zijn. Maar opgepast: ik heb blijkbaar een naamgenoot die heel vergelijkbaar werk doet. Ik ben diegene van Gent :-)
Met reflectie: woededouche
Zonder reflectie: Far l'Amore
(bijzondere dank aan het onbekende model dat me bijstond)
Extra:
Boekenblik
Happy Sex
Helle Hemel
Line Dance
Sweet Lovin'
The Reflex
Waar is Werkelijk
Hier wacht niemand
Afgelijnd huis
Einders
Kinderspiegel
Klik (ik denk dat dit de mooiste foto is die ik al ooit gemaakt heb, maar het was een beetje een geluksshot)
Mommy's Issues
Purple Rain for a Little Prince
