Hitte

Ik neem mijn dansen bijzonder ernstig. Dansen behoort met volle overgave en het gehele lijf te gebeuren. Zoals vrijen.

Het was het einde van het festival, en de zon had zijn tol geëist: hordes blote roodverbrande bovenlichamen, geïntoxiceerd maar uitgeperst tot de laatste druppel zweet een streep tussen bestofte schouders had getrokken. Vermoeienis bewoog de massa om stilstaand of liever nog zittend een tweeëneenhalf uur durend rock 'n rollspektakel te gaan slikken: Dave Grohl stelt zelden teleur.

Meebrullen, luchtgitariseren en tussen tienduizenden voorzichtig headbangen (oh, pardon, juffrouw) was een optie geweest, maar bij grote finales neig ik naar alternatieven: geef mij dan maar een vrouwelijker festivalorgasme. Onderweg naar de Dancehall een ernstige poging om de bonnetjes op te gebruiken: ze leken me meer waard als laatste roes dan als souvenir, en ik zou gelijk blijken te hebben. Handenvol bekertjes bier werden inderhaast aan de destructie door een driedaags festival toegevoegd.

 

Buraka Som Sistema zal nooit mijn favoriete band worden: een grappige mix van etnische geluiden met beats, met gimmicks en enthousiasme gebracht, een rijkelijke scheut goedkope sex erover ("ladies, shake your asses"), een slim gehalte aan zinnetjes die je na 1 keer horen graag en luidkeels overneemt: ja, all this and more. Maar voor het betere luisterwerk een beetje te triviaal. Dit weerhield hen er niet van om een tsunami te zijn. Bij het binnentreden van de tent werd ik spontaan een diepzwart gekleurde medemens, tribaal in hart en lendenen.

 

Het voordeel aan zo'n hypersuccesvolle supergroep op het hoofdpodium is dat de andere podia ruim plaats laten. Dus sprong ik: dan neemt het bloed over en de gewrichten ontkennen hun grenzen. Onvermoede spieren ontwaken en roeien mijn dansende schip van een lijf onder nietsontziend gedrum van de Masters of Ceremony. Er is geen melkzuur of mentaal alarm meer, enkel nog lichaamsvocht dat opgebruikt dient, adem de longen uitgejaagd, een extatische glimlach gebijteld: een jubelende leeuw vol testosteron en adrenaline.

 

Je was blond. Kortgerokt, ook. Witte laarsjes met groene bloemetjes.

Tussen dit nummer en dat nummer stond ik voorover te happen, me misschien hoofdschuddend realiserend dat het theoretisch onmogelijk is dat ik mijn zelfontbrandende aanval op het stilstaan een uur lang volhoud. En jij kwam op me toe: een flirt op lange benen: of je me uit medelijden en bewondering je pintje mocht aanbieden. Dat is waar ook: onhoudbaar en volhardend mijn schouders en knieën de vrije baan geven, schijnt al eens een kaars voor vrouwelijke motten te zijn.

 

Wat, en daar wil je niets voor terug? (licht hijgend)

Wenkbrauw. Hand in wacht-even stand en een alcoholstift (waarvandaan?) opgedoken.

Zorgvuldig een X op mijn schouder getekend.

 

Dans je mee?

Grijns. Graag.

 

Jij: vrouwelijk, compact, mysterieus, sensueel.

Ik: mannelijk, ruimschoots overduidelijk om jou heen, sensueel.

Wij: sensueel, overbruggend, naderend, rakend.

 

Toen ik je tenslotte kuste, misten we beiden dierlijk een deel van het concert. Overgave stopt niet omdat je begint te vrijen. Grenzeloos en bandeloos stopt niet, rennend, rollend, vallend, kussend, voelend richting camping A. Wij in een overhitte zeepbel naar vluchtige en oprechte seks drijvend. Jij die me even wegduwde ("kijk") en je schaamteloos tot op de huid uitkleedde, nog voor we mijn tentje instapten. Je wist wat je deed en stapte, de camping naakt groetend, terug in de laarsjes. De beats die vaag doordrongen tot hier of was het mijn hart dat me bonkend aanmaande: overbruggen, naderen, aanraken.

 

Ik neem mijn vrijen bijzonder ernstig. Vrijen behoort met volle overgave en het gehele lijf te gebeuren. Zoals dansen.

Ik werd handen en vingers en mond, en overstelpte jou, als een zon het laatste restje van je opbrandend. Je bleek nog ruimschoots in staat om vochtig te worden, dus dronk ik jou. Gladgeschoren was je drie dagen geleden geweest, nu priemden blonde haartjes subliem onelegant door de zweterige poriën. Geen bezwaar: je kronkelde en schreeuwde.

Het bekomen duurde zo lang als het aandoen van een condoom: het roofdier, eens prooi geveld, gunt die geen rust meer. Er was geen weerstand toen mijn lul je begerigheid gul vulde. Je stierf nog tweemaal onder me, vol in de borst geraakt, gebeten, verscheurd, ruw gekust en blond. Hevig, vuil, hoorndragend, heftig en onherroepelijk hongerig danste ik verder tot de tent finaal kwam en de wereld ondersteboven.

 

Nauwelijks was ik op mijn zij van jou gedraaid of je veerde recht. Haastig trok je de ene overgebleven laars uit, het korte groene rokje en de overige overbodigheid terug over de bekoorlijke body.

 

Jee. Waar moet je zo snel naartoe?

Four Tet speelt zo meteen. Zin? 

 

Kieran Hebdan speelde laptopgewijs de pannen van het dak: professioneel, rustig, met vaste hand en heerlijk offbeat de massa naar een hoogtepunt voeren. Er bleek nog plaats voor een tweede X op mijn andere schouder en daarna weer in de tent (professioneel, rustig, met vaste hand en heerlijk offbeat). Geen idee wat je naam was, maar in gedachten noem ik jou nog steeds Hitte.