Ik publiceer vandaag 2 delen vanuit dezelfde zonovergoten fotosessie. Deel 1 vind je hier: https://nullabee.blogspot.com/2025/05/fotos-zonvergoten-deel-1-sexy-undressed.html.
Wanneer je enkele uren met een model spendeert, dan hou je daar wel zoiets als een honderdtal waardevolle foto’s aan over. Op de meeste daarvan is de dame echter gemakkelijk herkenbaar. Uit de wat beperktere set waar haar gezicht voldoende onscherp of afgewend was, koos ik nog een reeks foto’s, nu wel met “naughties” in beeld. Ook hier zijn het niet noodzakelijk “de beste” (deze heel fijne vrouw heeft een stel helderblauwe ogen dat in haar meest geslaagde foto’s de kijker betovert en bevriest, maar evident dat die moeilijk te combineren vallen met relatieve onherkenbaarheid 😊), maar ik ben wel absoluut trots op elk van deze foto’s. En ik neem de gelegenheid te baat om deze dame te bedanken voor het voorrecht om haar te mogen fotograferen en evenzeer om deze foto's online te mogen publiceren (al verwacht ik van mijn lezers dat ze hier sowieso verstandig mee omgaan).
Levendelen
Ik hoop van harte dat je best wel even moet kijken voor je doorhebt wat deze foto nu precies voorstelt, behalve dat evident is dat het een “detail” van een smakelijk vrouwenlichaam is. De kleuren kwamen er wat vreemd uit, maar dat vond ik prima passen bij dit abstracte beeld.
Boegbeeld
Toegegeven: de “vlek”
linksboven is een overblijfsel van mijn stoute daad, namelijk het wissen van
een onelegant stuk dak (dat onterecht de aandacht in de foto wou opeisen). Ik
had dit netter kunnen wegwerken, maar ik hou wel van deze oneffenheid, die net
het dromerige, het esotherische, het vereren van deze goddelijke verschijning
bekrachtigt. Vruchtbaar torent zij uit boven de nietige weerstand en zie: je
hebt het voorrecht door haar verpletterd te worden.
Bestraling
Een geliefde techniek met tegenzon: net op zoek naar de grens waar de zon een halo geeft aan de persoon, liefst een kleurige regenboog aan flare, en het subtiele evenwicht tussen de donkere onderbelichte delen en de extatische helle plaatsen. Hier is dat naar mijn gevoel perfect gelukt aan haar linkertepel die perfect pront de hemel kust. De vreemde objecten op de rand had ik kunnen verwijderen, maar ze volgen hier de natuurlijke lijnen van het model zonder te veel af te leiden.
Zenuwcentrum
Die ongedwongen diagonaal, de (voor mijn gevoel) excellente vervaging van de scherpte en de erg fotogenieke borst. Lekker, toch? Heerlijk detail: de weerkaatsing van de diamantjes op haar vingers. Love it.
Achtersteven
De aandachtige kijker zal vaststellen dat ik hier gefocust heb op de muur in plaats van het model. Daardoor heeft zij in het beeld een engelachtig voorkomen, en het schaduwspel op, wel, haar achtersteven is een mooie oefening voor tekenaars. Eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik andere varianten van deze foto waarbij het gezicht van het model zichtbaar was, mooier vond, maar ik heb (zoals elders aangegeven) met haar afgesproken om geen duidelijk herkenbare foto’s online te zetten.
Snapshot
Gluurder! Jij gluurder jij! Dat gevoel moet de foto je geven. Daarom koos ik voor een papparazzi-stijl, met scherpe korrel en wat slordige kleuren, alsof het plaatje vanaf een veel te grote afstand met een telelens en in zeven haasten genomen is, maar wel de tabloids haalde. Het feit dat de slip net op de bijna-nee-of-misschien-toch-wel-hoogte is, maakt het af.
En misschien willen we niet allemaal begluurd worden, maar toch wel het begluren waard gevonden?
Vergrijp
Met beelden als dit is het steeds balans zoeken tussen de donkere zones en de scherpte om belofte te mixen met geloof. Mijn model poseerde gretig en royaal en torent hoog boven ons als kijker uit: ja, er is de iconische larger than life lady. Tegelijk laat net zij ons toe, biedt ze zichzelf aan, zonovergoten en zinderend. Wat een privilege dat ons gegund wordt!
Porselein
Ik ben niet bepaald fan van pastel, maar hier was dat helemaal op zijn plaats: ik wou dit beeld extreem zacht maken (misschien had ik tegen die tijd ook wel genoeg van de harde schaduwen 😊) en dat is gelukt: de billen van het model boeten geenszins in aan stevigheid, maar baden ook in hun aaibare verleiding. Het flardje hardheid van de schaduw aan de rechterkant benadrukt dat alleen maar.
