Eis

Jij, druppel in de stroom
Weergalmt het licht in
Fonk'ler transcendentie
Was water de hemel dan
Jij een maan en verheldert
Zilver weerklinkend.

In kou verankerd op mijn
Telescoop: je doet
Gestild aan nu. Hoe
Wel het licht nu anders
Breekt, de melkweg neuriet
Elegisch van de nacht.

Gebolsterd en glad
Vergeten houdt je hart
Het hele leven en weer
Spiegelt de zon, niet
In hekel of lijk maar
Dicht. In bewaring.