Hommage aan passage

Donderdagochtend de Overpoort
Ik loop te dromen ongestoord
Ik ben me van geen kwaad bewust
Maar jij komt kapen op de kust.

Je jurk knalt paars en vooral kort
Mijn weerstand gaat terstond aan gort
Meteen gevolgd door mijn verstand
Het komt niet tot een praatje want

Je bent een letterkunstenaar
Tovert mijn woorden door elkaar
Ik stot de der en hak de kul
Mijn tong legt knopen in een krul.

Mijn ogen dwalen gestadig af
Naar wat Dekkers jou te dragen gaf
Geen opening lijkt adequaat
Dus jij straalt mij voorbij op straat.


Toen je uit mijn zicht verdween
Verstomde mijn breinstorm meteen
En al had ik voor jouw kus gemoord
Verkies ik toch een helder woord.

Nu beent je saillante silhouet
Door mij zonet op rijm gezet
Niet in mijn bed maar fantasie:
Misschien houd jij van poëzie?