Sneeuw me, vlok me,
Eerste van de winter
Kinderblij gezicht de
Slee mag glijden als een
Vinger langs het lijf.
Sneeuw me, strooi me,
Vul de lucht mijn zicht wil
Rustig drijven tot je ligt
Verbleek het wezen tot
Geruis in jouw beneden
Lui en hoorloos komen.
Sneeuw me, dek me
Toe met bleekgeweven
Kanten reduceer het landschap
Waaswaarts, wars van wat het was.
Schreeuw me zet een eerste
Stap laat sporen in je achter.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten