Geen rust voor de kwaaien

Vanaf de uitgestrekte vlakten roept
De demon-heer, hij kent me,
Kent mijn naam, hij noemt hem
Sterker nog zichzelf mijn vriend, hij
Heet me welkom bij zijn haard
Omarmt me als een vader maar ik
Ben geen weergekeerde zoon ik
Steek mijn degen in zijn oog want
Wie een demon-heer belieft kan
Beter anders stemmen, hoor ik roep
Je, roep je op, je hoort me schaar
Je bij mijn vuur, mijn zoon, en deel
Een diepe fles met mij.

Nacht en ontij

Voorheen vormde
De wagen wegbezijden
Een bedreiging -
De borrelende motor metafoor voor 't
Geschouderde geweer,
Koplampen kondigden
Voor zeker verkrachting aan.

Nu checkt de chauffeur even
Het facebookbericht van de
Passagier over N-VA.

Het huidige onheil is onderhuidser:
Nu verkracht men gehoorzaam.

Poëstitutie

Wat? Schreeuw je
Hoereren met kunst?
Ach wat, weerwoord ik,
Ik schrijf is toch kut.

Eviva Pardon

Vanmiddag nog
Was er stilte van gedeeld ontzag,
Van het samen zien en
Foto's: babystapjes.
Uitdagingen aanvaarden,
Aankaarten maar aandringen.

Hoe luttel de uren later
Om gebrek aan zeggen
Van prikkeldraad te draaien.

We zuchten, wurgen rust uit onze
Uitvluchten tot aan 't eind
We genoeg vergeten zijn waarom
We zinloos woedden.

Lang leve elk excuus.

Lachtleten

In dit weer zijn de
Pondjes niet van tel,
Ook niet het tellen
Van de rondjes.
Gehuld waarin vanalles
Puilt lopen we te tonen
Dat er wil is, dat we mooi zijn.

Dat geen kilo of geen fluo
Ons blekend wezen betomen kan.
We delen de veel mobieler
Versie van gratis knuffels uit,
Verspreiden het virus vrolijk.

Over schreef

Van die dagen kleven letters niet:
De schrever ongedreven
Het metrum uitgebleven
Zelfs lekkere lesbiennes met een zoon in de zon op stap
Of brede meneren met
Kruiswoordpuzzelgezichten van 1 ster,
Geen spuug, geen stafrijm, verse blikken bier noch vasten van reclame,
Kortgerokte dames of gebroekte met gemengde voeten overtuigen,
Luiden luid of duidelijker dan
Het dringend om vooral
Geen werk te maken van succes.

Wie niet waagt mag klagen van het
Recht op lethargie
En geluk
Is zo vermoeiend: het vergaat en vraagt dat
Je zelf weer vers vindt.

Toch is elke doorbraak gemaakt van
Wat ik wil.
Geen tegenhoeks gekrabbel ondergraaft
Zulks.

Culinaire overtuiging

Het sterven in huis
Is gemaakt van wachten
Tot mijn zon opkomt of
Jij me wakker maakt.

Het leven is van lijven
Waar de twijfel wijkt,
Kansen zonder bijna
Dat een tijd spijt bezwijkt.

Ik lik suiker uit je bekken
Peper uit je buik en
Papaver uit je heftig.
Proef jij mijn mores maar.

Stilleven

Vriendinnen besprenkelen
Het zonovergoten gras
Met innige nabijheid,
Nauw gesneden bloesjes
En perfect gekantelde heupen.

Slordig gedrapeerde sneakers
Verfrissen als de fontein bij
Een keurig misplaatste windvlaag.

Hun verhaal gaat verder dan
Samen studeren want daarvoor is
Hun handdoek te klein.

Parel

Hoe je zo
Langs je neus
Of langs je ellen dijen
De parel van je kuisheid
Recht uit de lotus
Naar het scrotum mikt.

Omstanders

Wat denken zij daar,

Mij rijdend voorbijziend

Jij blij als altijd bijna

Ik lang als een gezicht

Vol brom en zorgen

Van het op zijn en

Gister teveel gebleven.

Boodschappen, examens

Of hoe vliegen ondersteboven

Landen kunnen achteraf

Gedacht waarschijnlijk.

Wat slapen, wat minder

Slaap laten later valt

Het aantrekken net als

Dat van hen stil.

Zuid

Vol haarsnit
En vermeende broederbanden
Behangen wij de tuin des levens.
Meisjes kijken gefloten
Kerels schudden handen
Of van nee ik hoef geen dope.

De zon schijnt en wij
Stellen het leven voor
Een school grijnzende
Donkere wenkbrauwen

Jong en op termijn dood.

Uit

Lente-avonden,
Droom ik.

Wanneer de wereld
Bruint.

Of ook nog:
Wat heb je een leuk jurkje uit.