Vanmiddag nog
Was er stilte van gedeeld ontzag,
Van het samen zien en
Foto's: babystapjes.
Uitdagingen aanvaarden,
Aankaarten maar aandringen.
Hoe luttel de uren later
Om gebrek aan zeggen
Van prikkeldraad te draaien.
We zuchten, wurgen rust uit onze
Uitvluchten tot aan 't eind
We genoeg vergeten zijn waarom
We zinloos woedden.
Lang leve elk excuus.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten