Waar was ik toen ik haar in handen kreeg?
Ze was donkerder dan fondant,
duisterder dan't
gesternte, zwarter dan pek, en leeg.
De belofte van rondingen over-
mande me tussen
oudere zussen.
Zij: jonger (nieuw!), vol tover.
Ik beroerde haar weefsel. Misschien
wil zij verbergen -
nog even tergen.
Ik geniet van niet zien.
Geen kantjes, geen franje, geen grillen,
wel welving.
Mijn verbeelding:
van de wasmand, strak om Ilses billen.
(also posted on www.myspace.com/nullabee)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten