Hera

Er was de bliksem die je insloeg
Met je petje in mijn hersenpan en
Ik geloofd'op inslag of was't juist
Niet meer in kindertuinen.

Sterren telden ons ontwaken
Aan het firmament we belden telkens
Lang beladen, vaak van zelf verraden
Daarvan werden daden langzaam wan.

Ik zong je ving me op we vonden
Zonderlinge ringen in de wonden
Zochten elk om beurt naar morgen
Wrikten wrok tot mooier worden.

Er was de verf die veel bedekte
Net niet black ons beider plekje
En je blote beeltenis je blikje
Met het mijne 'n tikje ruimer.

In team wierpen de beide mieren
Muren om ongure weren winters
Overkomen en van bruine suiker
Luide monumenten opgetrokken.

Vanuit het linnen luik ik ogen
Kijk uitsluitend naar mijn dromen
Kom je echtelijk succes je lesje
Hebben we geleerd gelest.

Je straalt je naakt je groeide meer
Nog dan ik doe nu ik je zie zo hard
Er is de bliksem die je inslaat
Je zegt donder op mijn hart