Natascha

De koetjesreep hinkelt
Haar in de meibloemstraat
Het zonlicht spelt het
Einde van de winter
Van de laatste knuffel.
Het blauwwit geblokte
Jurkje, omdat het nooit
Nooit meer zou gebeuren
En vast zelfs niet
Voorgevallen was, bolt
Haar knieën huppelbloot.
De zuster frommelt de
Wikkel weer tot rimpels,
Looprekjes en bloedeloos
Gekleurde kleren van
Verdwijnen achter glas.
Papa komt er vaker op
Bezoek dan haar dochter
En brengt dan altijd
Nooit gebruikte handen mee.