Mannen

Als een wijnglas
Leeggedronken
Brak je aan tafel.
Je behoorde niet
Maar overkwam
Dan toch in tranen.

En jij vermorzelt
Kinderen in
Eenzaam afwachten.
Het gratuit egoïsme
Vastgeroest in
Zinloos losweken.

De koning van de
Vlucht vooruit
De rug gebogen barstend.
Touwtjes in handen
Maar controle
Nooit gehad of kwijt.

Drie rimpelende
Heerschappen
En een nog in het graf.
Eer wie ere toekomt
Heren, 't ga u
Van harte goed.