Onderweg

Het drogend stucwerk aan de hemel zweet;
De zon wolkverborgen het einde van de tunnel:
Een overrijpe bruistablet voor
Weer beter weer.

Boos fronsend trapperen
Koppig kortgerokte kokettines
winterdekenwensend werkwaarts.
Ze waaieren als microscopische
Druppels mijn kant uit
Gelukkig belemmeren ze mijn zicht
Geven me gelijk gelijk
Wanneer ik het toch al
Lekker lente vind.

Ablaye Cissoko reciteert blauw blauw
Hete ondermaanse Westafrikaanse zomers al
Resideert zijn stem in roodgerande
Bladerdaken, boeken die doen boeten,
Bevallen van klachteloosheid.

Bureaubereikt wijfel ik
Te schreien van ijzelig blij.
Ik twijfel tijdelijk
Bij verglijden in mooie meiden.

Het sneeuwt regenbogen en vergeten.


Emotie is
Seizoensoverschrijdend
Het weer vinden en verliezen.