Eerder pint dan Chardonnay
Pannenkoek dan crème brûlée
Met je neus op de kaart toch
Raak je heus onze draad nog kwijt.
Ik wijs je, leid je, stippel lijntjes
Beider zijden tot bij dijen
Bijt wanneer je knippert, meid,
Het wippen is je eigen
Alle kanten opgeblazen
Altijd landen en verbazen
Gele wegen opgetogen, wars,
Weer leed weer af met war
Ik zoen je bloemtjesgordijn
Zoek het zoemen van je bloed
Koel ontdoe 'k je van je groene goed
Omfloers met zoete pijn
Wiebel bloter dan je voeten
Giechel lomer dan je pad
Meer verduiveld dan je grens zou moeten
Je lacht verrukt om je baan in de groene stad.
Grof geschud en open.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten