"Nee, schrijvertje, daar begin ik niet aan."
Ik vroeg me toen al af wat je dan precies in deze bar deed - of althans wat je er deed in mijn gezelschap. "La Lame" kon verwijzen naar de scherpe lijn tussen de haves en de havenots die de portier optrok. Of misschien het instrument om hoogwaardige poedertjes netjes neuzig voor te bereiden - wat je overigens schaamteloos op de bar ("mijn bar") deed. Ik vrees dat ook de lethargie der rijken, verveeld eindigend in een lauw roze bad, niet veraf was. Jij paste er nauwkeurig als een houtsnijwerk van Escher: je pekzwarte haren schikten zich in strakke evenwijdige banen naar een horizon ergens op je achterhoofd en verruimden daarmee het schouwtoneel van je bekoorlijke aanschijn. Je neus heeft een demonisch deukje op de punt en je liet niet na dit te accentueren met minutieus aangebrachte make-up. Je wimpers waren als steunbalken voor de hemel zelf boven oneigenlijk lichte bruinrode ogen ter grootte van een stervend minnaarshart. Clé de Peau Beauté had exact die kleur op je perfecte lippen geschilderd. Enkel je hals gaf een gewelfde hint naar je ware leeftijd, en ook de rest van je lichaam schitterde, zij het in suggestie: een catsuit is maar in één prijsklasse een geloofwaardig kledingstuk. Die van jou, met een fors schaakbordpatroon perfect schuin over je verschijning, scheen op maat gemaakt om de seksbom die eronder huisde nauwelijks in toom te houden, met geprononceerde chicanes om zowel elo-gerankte spelers als hitsige formule eenpiloten aan het remmen te brengen. De accentjes op je boezem konden betekenen dat je het koud had bij gebrek aan beha, maar de verwarming in La Lame was allesbehalve zuinig, dus vermoedde ik andere indicaties. Je topte de lekkernij af met een niet aflatende lach, waarbij je het tipje van je tong zichtbaar tegen je hagelwitte tanden duwde. Het geheel straalde drie zaken uit: je was ridicuul rijk, zelfzeker efficiënt en je wist waarschijnlijk al dertig jaar hoe je er dertig jaar oud moest uitzien.
Café Costume had me geen onrecht aangedaan, maar ik was naar verhouding tot zelfs het personeel eerder sjofel. Ik slikte menige minachtende omstandersblik met mijn eigen dédain, adequaat geruggesteund door jouw somptueuze waardering en - ik betwijfel of het je stoort dat te lezen - het perfecte grijnsje van de roodharige barvrouw die precies wist wat ik zou drinken. Je vertelde me zonder omwegen dat je overtuigd was dat er onder mijn groengrijze maatpak (zeildoekgrijs, volgens de iconisch homofiele kleermaker, maar hij zou het goedgerekend hebben) een lichaam zat waar je graag je tanden wou inzetten. Nu had ik afgezien van enige out-of-placeness in die destillatencrime-scene al weinig twijfels over mijn voorkomen, dus kon ik je verwachtingen als een compliment aanvaarden en "toren naar E4" antwoorden. Je moest even tellen vanaf de randen van je outfit en schaterde dat je wel een minimum aan voorspel van me verwachtte.Ik moet het je toegeven: je lachte onverminderd toen ik mijn wijsvinger tussen je subtiele maar onmiskenbare camel toe legde en vroeg of je dan niet gehaast was.
Na de swipe right had het je schijnbaar vier zinnen over en weer gekost om je zinnen op me te zetten en me hier ("mijn bar") naartoe uit te nodigen met de instructie dat je verwachtte in alle opzichten van me te genieten. Maar jij verschoof even op je barkruk om me van belemmeringen te vrijwaren en maakte me duidelijk dat je mijn "vingerwijzing" wel kon plaatsen en waarderen, maar toch aannam dat het de moeite loonde om naast het braille dat ik nu tussen je benen las, mij ook de tijd te gunnen om met klanken te converseren. Dus praatten we, want dat was wat de dame wou. Jij vertelde mij dat je elke neukbare man, vrouw en twee non-binairen uit de beau monde ook daadwerkelijk geneukt had en dat je om te vermijden te moeten kiezen tussen narcisme en slap neukvoer je personal assistant dan maar een account in de datingapp had laten maken. Zij was vier weken aan het rondklikken, researchen en oogrollen gegaan om jou drie profielen voor te schotelen die je dan inderdaad "op vier zinnen" kon "goedkeuren". Ik bleek nummer twee en de eerste was "een zalige wip maar minder gevat in het gesproken dan het geschreven woord - ik hou hem op reserve" gebleken.
"Dus je zoekt: een seksueel begaafde M/V/X, met een radde tong, voor herhaaldelijke ontspanningssessies zonder energievretende zoektocht, maar geen relatie?"
Maar daar begon je dus niet aan, aan een relatie. Met mij - schrijvertje - in het bijzonder. Je had geen zin om op een dag, nadat de liefde was opgebrand, een gedicht over mandarijnen of afplaktape te lezen waaruit voor de belezen lezer zou blijken dat je de amoureuze antichrist was. Grappig dat je niet die bedenkingen had omtrent je eigen erotische eruditie. Ik begon te vermoeden dat de naam van de bar schatplichtig was aan Ockham, al verwonderde het me dat je me verdacht van wraakpoëzie. Misschien was elk excuus voldoende om intimiteit intellectueel te houden. Ach, to each their own. Ik bracht de nog steeds actieve hand naar mijn mond en proefde ostentatief.
"Very well. Ik mag aannemen dat je me met de mondelinge examinatie afdoende getaxeerd hebt, dus misschien heb je hier een kantoor waar ik de accuratesse van mijn mond en andere supplementen praktisch kan demonstreren?"
Je bleek inderdaad te beschikken over een luxueuze, nachtzwarte kamer inclusief hemels bed, maar die kwam net als het tanden zetten pas later aan de beurt. Eerst troonde je me mee naar de uniseks toiletten, stapte als een pornografische goocheltruc in een handomdraai uit de catsuit en posteerde je met een welgemikt gilletje ruggelings tegen de spiegel boven de wastafel. Je knieën spelden een M van Maak Me Klaar en je lippen herhaalden de opdracht terwijl ik aan het werk toog en je mijn gezicht met beide blinkende benen tegen je botergladde branding trok. Achter me hoorde ik een deur opengaan van wat eerder een toiletzaaltje dan een toilethokje was. Voor ik "oeps" kon denken, instrueerde je al iemand om toe te schouwen en mij om vooral niet te stoppen. Zelf zat ik nagenoeg tot ademnood tussen je dijen begraven, maar je moet een plaatje geweest zijn. De rondingen die de elastische wit-zwarte vlakken daarnet nog bedekten, met je exorbitante heupen voorop, bleven even impressionant nu de couture op de grond lag, en je gaf nieuwe dieptes aan het woord schaamteloos. Je leek er alles aan te doen om visueel en vooral auditief zo schunnig mogelijk uit de hoek - of vanop het badmeubel - te komen in een helwitte ruimte vol spiegels. Zo beschreef je "netjes" voor het publiek zonder zoomlens maar in weinig nette bewoordingen hoe ik mijn petulante tong je tot onwaarschijnlijke maar schijnbare maagdelijkheid bijgebleekte anus liet penetreren als een natte, krachtige, wendbare en lange vinger. Enkel je seriële orgasmes zetten wat onsamenhangende interpunctie in de woordenstroom van vulgaire verwensingen, astrante aanmoedigingen en baldadige beschrijvingen, zorgvuldig begeleid door gerommel en gestommel van je kwikzilveren lijf. Ergens halverwege schakelde je over op het Engels, als om een nieuwe bron aan perversie aan te boren. Je trok me aan mijn haren vanuit de positie die ik met evenveel genoegen nog even had voortgezet, presenteerde me duivels diep voorovergebogen een tweetal erg invulbare opties, wierp via de spiegel een blik door de open deur en stelde "I'm going to shut up now, because I want to hear you cum when he fucks me like the bitch I am". Ik volgde je zichtlijn naar de barvrouw die niet op die instructie gewacht had om vier vingers te laten verdwijnen. Mijn geest dwaalde nog even af naar de vraag wie nu de cocktails mixte, maar ze riep me ter rillende orde in haar wellustige slavische accent.
"It's easy enough for me to cum, but I can only comply to my boss if you do fuck her like the bitch she is".
Ik opende mijn rits en nam mijn verantwoordelijkheid zodat ze niet ontslagen zou worden tijdens mijn sollicitatie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten