Je camera barst van de megapixels
En jij neemt onscherpe beelden
Van een herfstbos
In zwart-wit.
Doorzichtige zijde op een statige buste
En jij spuit nauwelijks de kerk in
Boent je lul aan de lakens
Belt een taxi.
Je zilveren stenen zijn verzwaard
En jij laat geen kans onbenut
Om onder de gordel
Te gooien.
Een dochter kraait, groeit, bestaat
En jij verdrinkt wollige kittens
Voedt meer haar trauma's
Dan haar op.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten