Stof

Je kan er kort van zijn
Of mist er eentje in je brein.
Dan geloof je dat de kuisvrouw
Zich uitsluitend uitslooft voor jouw
Wisse wederkerigheid.
Zie: je keert ertoe weer geheid.
Een komeet slaat in op aarde
Waait op alles wat van waarde
Is een wolk gitzwarte sneeuw
Een zononmondig harde eeuw.
Zodanig ver vooruit gevlucht
Dat je gescheurde weefsel vrucht-
Eloos bestendig uitzicht zoekt,
Dat je een éénrichtingsreis boekt.

Je kreeg 't te leer in 's levens klas
Schenkt het ons ook om na te denken
Dat je dacht dat je vooral last was, was
Vooral wars van warme wenken

De wereld wentelt verder, ras,
Om haar en ongeacht jouw as
De zon komt, 't heelal neemt je op
Wie bleef heeft geen wind-je-weerknop
Om je keuze zesenvijftig keren
Te keren, weren, accepteren?
Verga dan, rust, verlaat dan, word
Stof: je was reusachtig maar te kort