Erotiek of Porno: Why not Both?

Ik vind seks nogal tof. Geen idee of dat een aangeboren afwijking is, maar ik had in de kleuterschool al de reputatie van een erg ijverige dokter te zijn (ja, ook nadat Zuster Yvonne - God hebbe haar ziel, voor haar maak ik graag die uitzondering - me liefdevol op de "opererende" vingers had getikt). De lagere school bracht de "papierslag" van de Chiro waarbij een container gevuld werd met opgehaald papier - dat moest dan centen opleveren - waarbij intensieve graaftochten mij mijn eerste seksboekskes "Sensueel" en "Super 2000" opleverden: de ene zijn gedumpte blootblad was de andere zijn bloedvatvullende kleinood. Eentje daarvan heb ik zelfs nog steeds en ik stel vast dat de esthetiek ... eerder bedenkelijk is. De bibliotheek maakte het me niet gemakkelijk, maar ik geloof dat ik Turks Fruit wel eens meegesmokkeld kreeg. Toen was er de tijd van VT4 en Kanaal Twee en die latenightprogramma's die steeds" nieuwe" excuses vonden om dames zich te laten uitkleden op slechte jazz (David Duchovny zat nog in de intro van Red Shoes Diaries, en er was ook een Frans programma met een groenblauwe iris als logo, maar waarvan de naam me steeds ontglipt: tips om nostalgische redenen altijd welkom). De videotheek (look it up, kids) die "zo'n" sectie had en als je geluk had, was er ook al eens wat stoom op te vangen/te lossen in films waarvoor je geen volwassenenkaart nodig had: Nine and a Half Weeks, Basic Instinct, dat soort ongein, dat ik kon bekijken omdat ik weinig slaap nodig heb en ik balls genoeg had om dat in de living te doen om middernacht (een held, voorwaar 😇).

Nog weer later kwamen de computers (Leisure Suit Larry moest dan voor "smut" doorgaan)  en het internet. Trumpet Winsock (don't even bother to look it up, kids) maakte traaaaag connectie met een fluitende en kwietende ongecontroleerde prachtige goorboel aan pixel voor pixel inladende, absoluut waar-de-loze vieze prentjes. Het vereiste wat kennis van zaken en een noodplan voor als een goedbedoelende ouder in de buurt van de enige op het internet aangesloten computer kwam waar je "huiswerk zat te maken", maar: een beetje puber had een stevige motivatie om een en ander te leren over hoe dat hele bronstige internet nu eigenlijk werkte. In zekere zin heb ik mijn vermogen om te programmeren misschien wel te danken aan mijn jaren van de overactieve boleet. Los daarvan een ontdekking die toen al en nu nog steeds minder last heeft van druppelende bits: www.literotica.com! Het is Engelstalig en een stuk explicieter dan wat ikzelf doorgaans schrijf, maar de verhaaltjes door amateurs op deze site zijn regelmatig net iets meer dan "Tiny wordt keihard geneukt".

Verrassend genoeg (gezien bovenstaande) was ik een relatieve laatbloeier voor de praktijk (en dan bedoel ik niet de trombone-solo. Die had al vroeg sokverstijvend present getekend, tot ontzetting van mijn arme grootmoeder die eens als verrassing mijn kamer wou opruimen). Ik heb eerder enthousiast gecompenseerd voor dat dralen. Zonder uit het bed te klappen kan ik wel zeggen dat ik nog steeds een genieter ben van de schoonheid (in alle zintuigen) van het menselijk lichaam. Daar zijn ook vormen (fysieke verschijningen en "kinks") bij die me zelf niet aanspreken, maar ik kan mateloos geboeid zijn door het feit dat er voor elke appendix, iedere opening, eender welk maatje, alle dansen en tierlantijnen wel ergens een, euh, hobbyclub bestaat. No kink-shaming!

Wat lezer dezes intussen waarschijnlijk duidelijk is, is dat ik zelf erotische verhalen schrijf (mocht iemand daaraan overigens twijfelen: die zijn geenszins allemaal autobiografisch 😲), en ook van mijn verzameling "getinte" foto's maak ik geen geheim. Amerikaans gereguleerde sociale media hebben doorgaans een ban op wat zij pornografie noemen, dus op alles waarin een tepel te zien is (maar win gerust een AR-15 op de Republikeinse conventie, jongens en meisjes). Gelukkig stel ik vast dat enkele kanalen er (al dan niet doelmatig) in falen om die puriteinse grenzen impenetrabel te maken. De ratio bagger/banger is through the roof, maar er is moois te rapen. Bij het verzamelen van die foto's (en andere visuele vormen) hanteer ik enkele criteria die deels relevant zijn voor wat volgt:

• ik focus me op het vrouwelijk lichaam. Esthetisch is dat irrelevant, want mannenlijven hebben ook absoluut schoonheid. Het is vooral een persoonlijke voorkeur. Tiens. Overigens komen er soms ook mannenlijven voor hoor. Of delen ervan. Rekwisieten, zeg maar.
  
• vrouwen, geen meisjes. Als ik ook maar de vaagste indruk heb dat het mogelijk minderjarigen betreft (of volwassenen die dat idee imiteren), is dat een rode lijn. Dat is een ethisch gestuurde keuze. Het doet er daarbij weinig toe dat de foto's niet seksualiserend zijn: een of andere goochemerd zal dat er toch wel in zien of van maken.
  
• ik weiger om beelden op te nemen van mensen die ongelukkig of onwillig zijn. Een uitzondering hierop kan bij beelden uit de SM-scene, wanneer ik redenen vind om te geloven dat de masochist zich wel degelijk uit vrije wil aan de geleden pijn of vernedering onderwerpt. Soms is deze "norm" hartbrekend, want er zijn adembenemende beelden te vinden waarop de blik van de dame in kwestie mijn enige hindernis is. Heel af en toe overtreed ik de regel, en dan in het bijzonder als het beeld in kwestie GEEN pornografische intentie heeft (zie vooral ook verderop). Ik wil geen beelden "verzamelen" die mogelijk afkomstig zijn van iemand die dat toen niet wou/nu niet wil. Dit is dus ook eerder een ethische stelregel.
• hoewel ik vind dat alle lichaamstypes er mogen zijn, vermijd ik portretten van al te magere dames. De wereld doet al hard genoeg zijn best om eetstoornissen te promoten - ik wil daar geen deel van uitmaken. Dat wil overigens niet zeggen dat die shots niet attractief kunnen zijn, noch dat ik denk dat alle magere vrouwen anorexia hebben
• om vergelijkbare redenen (al wil ik stellen dat sigaretten in werkelijkheid niet minder dan degoutant zijn in mijn ogen en vooral mijn smaakpapillen) zal je bij mij nagenoeg nooit de sensueel kringelende rook van een gloeiende tabakpook zien. Ik erken met tegenzin dat rook en soms zelfs roken, "de houding", een attractief mysterie kan toevoegen, maar let's keep cancer and sex properly separated, alright?
• de basisregel is dat ik op zoek ben naar mooie foto's van vrouwen, niet naar foto's van mooie vrouwen (en man, bestaan er veeeeel saaie foto's van knappe vrouwen; en incidentally, wat me erover doet denken om mijn aanstaande "carrière" als fotograaf in die richting te wenden: het lijkt wel alsof fotografen gewoon geen moeite willen doen als de vrouw in kwestie fysiek niet in het mode- of Hollywoodwereldje past. Het is zo moeilijk om een waardevol beeld te vinden van een ander lichaamstype dat ik voorlopig bewust mijn normen aanpas wanneer de vrouw buiten de vervloekte standaard valt)
  
• oh, en recent des te belangrijker: als ik denk dat de foto gemanipuleerd is, of zelfs gegenereerd, in de richting van "perfecte" "topmodellen", dan hoeft het niet. Ik ben vrij zeker dat ik zowel bewerkte als AI-foto's in mijn collectie heb, maar dan zijn die van dien aard dat ik dat niet merk of dat het niet gebeurd is om dat McDonalds-schoonheidsideaal na te streven.
• finally: het minst sexy object ter wereld is waarschijnlijk een radiator (ik dramatize een beetje voor effect). Je wilt niet weten hoeveel mensen zo'n oerlelijk ding ergens in de achtergrond van een bevallig bedoeld plaatje staan hebben. Al kronkel je als Cleopatra zelve, met een radiator in je pyramide zie ik je nog eerder als nijlpaard.
  

Een fraaie foto kan - volgens mij uitzonderlijk - een "objet trouvé" zijn, een per ongeluk bijzonder goed uitvallende selfie, een toevallige compositie in een wat schuin vakantiekiekje of een zinderende still uit een pornofilm. Ikzelf ga liefst op zoek naar métier, naar inspanning om de foto net goed te krijgen (N.B.: dat leverde een boeiend gesprek op met een vriendin die omtrent dit onderwerp veel beter gewapend is dan ik en die me erop attent maakte dat sommige fotografen, en zelfs specifiek erotische fotografen, heel hard werken om foto's eruit te laten zien als "banaal". Ik heb gelukkig nog veel te leren. Een ander mooi onderwerp in dat gesprek: maak je duizend foto's en selecteer je er eentje of is het belangrijk om first time right te trekken? Ik ben van die laatste school, maar dankzij het gesprek heb ik nu meer waardering voor het andere eind van dat spectrum). Wat ze draagt of niet draagt, de kleuren en hoe die al dan niet samenwerken, de nauwkeurig gekozen hoek waaronder die knie geplooid is, schaduwen en - het mooiste wapen van de fotograaf - belichting, een ongewone omgeving, een dosis humor of gevangen verleiding in een blik. Ah, er is zo veel schoonheid te vinden, maar ze zit verstopt tussen nog veel meer droeve lelijkheid.

Tussen alle criteria hierboven ontbreken er enkele potentiële. Het belangrijkste? Seksuele opwinding. Erotiek draait om -als het goed is mits meetellen van synoniemen het meest voorkomende woord in deze tekst - schoonheid, opgeroepen rondom het menselijke lichaam. De kunst van het lijf in beeld. Dat is nu net het hele verschil met pornografie: die heeft exact als doel om de kijker (seksueel) op te winden. Daar is naar mijn mening ook helemaal niets mis mee, hoor, noch is het "simpel" om te maken (Everybody Wants 2 Be the DJ). Als Rudy'tje een foto van zijn pietje naar Fietje stuurt om haar twietje een liedje te ontlokken: topidee (mits consent van Fietje). Of als Tanya Hyde (jammer genoeg een man, BTW) bevreemdende maar zeer expliciete fetisjbeelden monteert, en jij kijkt daarnaar: good for you. Zelfs de debiliserende treurnis van FC De Kapoentjes heeft een publiek en een doel; 't is niet het mijne, maar ik waardeer dat in a way. Soms kijk ik ook liever Beverly Hills Cop dan The Godfather. En vooral: schaam je alsjeblieft niet omdat je geil wordt van wat daarvoor gemaakt is, of dat je dat opzoekt. Tweeduizend jaar katholicisme en andere vormen van verstikkend patriarchaat hebben onze ethiek pathetisch afhankelijk gemaakt van schuldgevoel, maar fuck dat! Of je nu de daad bij de gedachte voegt of dat je het houdt bij op je eigen innerlijke golf surfen: genieten is de max! Love as thou wilt, zeg maar. But I digress... 

Wat nog beter is: erotiek volgens mijn definitie en porno hoeven niet wederzijds uitsluitend te zijn! Een puik geportretteerde parelende penetratie, pakweg expres overbelicht, kietelt beide delen van mijn brein. Het gezicht van een vrouw waarvan de kadrering suggereert dat ze stimulerend aangeraakt wordt en die dat een verheven ervaring vindt. Een opgestroopt rokje in een verkeersarme boudoiresk verlichte straat. U begrijpt waar ik heen wil. 

Wel: dat is ook precies waar ik heen wil met mijn schrijven. Ik hoop dat sommige verhalen buiken doen kriebelen. Dus ja, volgens mijn eigen definitie zijn mijn verhalen bijna allemaal pornografisch. Wanneer ik ooit mijn verhalen bundel en als boek uitbreng, zal mijn droom uitkomen als dat minstens één persoon aanzet om op een plezante manier ongemakkelijk op hun stoel te zitten. De hardnekkige dokter in mij gniffelt dan dieptevree. En als dat vuur dan wat geblust is, wens ik dat de verhalen voldoende body (pun intended) hebben, genoeg taal en verhaal en mentaal maalmateriaal bevatten om voor het kunstzinniger genot daarvan herleesbaar te zijn. Bekoorlijk voor lendenen, klieren en die sappigste aller erogene zones: het brein, maar ook exquis voor wie woorden savoureert.

Beide zijn geen sinecure. Tempo is een absolute bitch in seksscenes en mijn stijl (mijn keuze) drijft een wellustwensende lezer wellicht soms tot waanzin met mijn pesterig lange zinnen en kolkende bijzinnen. De tijd zelf neemt rare sprongen omdat een enkele streling met gepaste voorspelaandacht tot in de zenuwbanen ontleed wordt en een zwoele nacht quasi tot een voetnoot herleid. "Echte" seks is ook zelden interessant tenzij voor wie het net op dat moment zelf aan het beleven is (daarom nemen porno-acteurs en -actrices ook houdingen aan die visueel effectief zijn, maar in de realiteit even stimulerend als het testbeeld - look it up, kids). En toen deed Jos één vinger bij haar binnen. En na drie minuten probeerde hij een tweede, maar daar was zij nog niet klaar voor. Zucht. Mocht ik mijn eigen ervaringen (nochtans niet onaangenaam) neerschrijven "zoals ze gebeurd zijn", dan denk ik niet dat ze "zouden werken", al is het maar omdat ik niet werkelijk elke beha met één hand van schouders veeg; gestuntel is meestal niet sexy. 

Er is verder gene over woorden. We hebben een beperkt arsenaal aan expliciete benamingen voor lichaamsdelen uit het pornowereldje en die zijn best wel effectief, maar niet eenvoudig in de pen te nemen - kutpatriarchie (U niest?). Bovendien, en dan kantelen we naar het esthetische, wil je als schrijver "dingen tussen benen" niet gedurende een twee bladzijden lang concerto richting orgelpunt steeds met zo'n gelimiteerde vocabulaire aanvangen. Wie zijn de personages, waarom zijn ze daar, heeft het een functie om de achtergrondmuziek te benoemen, welk woord zou zij gebruiken voor zijn roofdieravances en waarom vindt ze het net zo leuk om aan haar ellebogen gelikt te worden? Kan ik dat "vertellen" zonder het te zeggen? Gaat het verhaal eigenlijk wel echt over seks, of is dat een dun (of dik) laagje over een boodschap, of zelfs een dankbare speeltuin om mijn literaire vakmanschap te laten stoeien? Ik hoop - van harte - dat beide kanten van mijn schrijvende munt je aan het denken zetten, dierbare lezer.

Laat me bijna besluiten met alternatieven: de indirecte aanleiding voor dit stuk was mijn min of meer toevallige lezing (ik was eigenlijk op zoek naar de naam van dat Franse TV-programma uit de eerste paragraaf) van deze oude blogpost (niet de mijne). In de paragraaf "PORNO VERSUS EROTIEK" kan je lezen dat Ronny in "de literatuur" andere definities dan de mijne vond. Hij spreekt zijn voorkeur uiteindelijk niet echt uit, maar ik vind mijn typeringen nuttiger. Niettemin vond ik zijn post best onderhoudend. En dan is er nog een definitie van de beroemdste (en in België geboren) relatietherapeute ter wereld, Esther Perel (die zelf als kind in de toverdrank met afrodisiacum en feromonen gevallen is en het is 61 jaar later nog niet uitgewerkt). Ik ken niemand die verstandiger dingen gezegd of geschreven heeft over seksualiteit en ik vermoed dat iedereen met een IQ boven de 100 deugd zou hebben van het lezen van haar boeken (of het luisteren naar haar podcasts). Ik quote eenvoudig het eerste artikel dat ik via Bing (Google ergert me nog erger dan Microsoft) vond:

“Eroticism is not about sex,” Perel said, though it demands that; rather, it is a sensibility, a worldview, that engages “our entire human drama.” “It is the ultimate invitation of an other to be allowed to meet in those places of your being that go beyond words, beyond the civilized polished parts of ourselves.

Ach, schrap toch gewoon alles wat ik geschreven heb 💋.

Finally, omdat het kan, een visuele uitsmijter, een handvolle grabbel uit mijn collectie voor de liefhebber... Geniet of niet naar keuze door verder te scrollen of dat te laten (but you'll miss out - really). De laatste zijn explicieter (zonder enige twijfel pornografisch), maar nog steeds getuigend van bedachtzame, bewonderenswaardige beeldvorming.