Er is dus, sprak je, een zeker risico mee verbonden? Je stelde tevreden vast dat ik je aanblik zorgvuldig in me opnam. Je bent op je hakken na klein maar lijkt voor het overige weggeplukt uit een luxueuze parfumreclame. Je luisterrijke klasse verbleekte de lounge van het middenklassehotel: je contrasteerde met het treurige meubilair, de schelle menukaart en de niettemin te hoog geprijsde amberkleurige vloeistof in een armtierige tumbler. Zelfs de ambitieuze witgekraagde zakenmannen twee tafels verder werden jongetjes in je schaduw. Enkel de roodharige tomboy achter de bar hield enigszins je tred bij.
Het gitzwarte designer jurkje dat je verkoos te dragen, had een rotswand aan open rug onder je even duistere manenlawine, en de capellini's die schouderbandjes moesten voorstellen noch de puntige protrusies even boven de tafelrand lieten de optie dat je er iets onder zou dragen heel.Ik wees je er dan ook fijntjes op dat je me niet ongecharmeerd leek van enig risico, maar informeerde toch even waar je op doelde.
Je beheerst de kunst van het opmaken tot in de puntjes van je dodelijk verlengde wimpers. Toegegeven: je canvas was die dag nog een gezicht dat de jeugdpuistjes pas recent had uitgezwaaid, maar ook vele kalenders later bleef de Korinthische zuil die je als kaaklijn voert een vruchtbare akker voor je vaardige handen. Je lippen droegen een aanhoudende afgemeten karmijnrode monkel en je helderblauwe ogen verstaalden enkele tonen door je gretig bemeten zwarte eyeliner. Het geheel gaf je een gravitas zonder melancholie, al kon je die met een bestudeerde bijsturing van je mimiek ook oproepen. Hoe jong je ook was, je was er al geweest en je vond het niet erg - je was eigenlijk nog steeds nieuwsgierig. Je pareerde met: als ik je straks het uitzicht op mijn kamer toon, kom ik dan op je blog terecht?
Ik was daar voor het werk, jij op avontuur tussen twee hogere studies, een uitdovende sportieve en een ontluikende onsportieve ( Hollywood) carrière. Met dat vreemde egocentrische feminisme van de geprivilegieerde jonge lelieblanke vrouw vond je dat jij ook recht had op een oester, alleen viel het parelvissen voorlopig wat tegen. Je sloeg het financieringsaanbod van papaatje zonder gene af, maar vertrok wel schaamtevrij met een garderobe 'van thuis'. Na een dag veranderde je van hotel, na drie verpandde je de helft van je kofferinhoud. Je kan beseffen dat je je hebt aangesteld en toch trots genoeg zijn om niet te bedelen. Je had nog eerder je lichaam verkocht. Ik sluit zelfs niet uit dat je dat gedaan hebt maar daarover vertelde je me niks bij het diner. Een ruwe berekening van wat je had moeten uitgeven en een zonderlinge kreuk nabij de split van de zijden verpakking waarin je kwam stuurden me die kant uit. Ik vroeg me luidop af waarom de aanstaande heerster van de levende en de dode wereld een blik, laat staan een uitzicht zou gunnen aan een norse wat morsige man terwijl er vier poten verder enkele vetbetaalde trofeeën weinig moeite deden om hun alfastatus, hun afgunst, hun blikken of - helaas - hun infantiele gejoel te verbergen.
...Ik las je bovenarm.
Ah. Je bent vertrouwd met het werk van Jacqueline Carey?
Geen woorden meer, een knik. Ik had me niet vergist. Je oog behoeft geen pijlpunt van Kushiel. De Phedre zit in je attitude en in je verrukkelijke neiging om een vork op een weinig betamelijke manier te gebruiken wanneer je bloed een opportuniteit voor je marque ruikt. De fenomenale roos op je rug was toen nog erg bleek.
Goed. Elua zij geprezen. Jouw kamer is vast netter dan de mijne dus ga erheen, kleed je uit en wacht geknield voor de open deur. Ik haal mijn tas op en verwittig de collega's dat ik er morgen niet bij zal zijn. Laten we jou maar aan mijn blog toevoegen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten