Groei

Ik oog niet groot ik

Ben onooglijk haast

Onmogelijk te horen

Van tevoren

Torenhoog verloren

Koren op de molen van mijn geloof in eigen onvermogen

Geen spoor, geen poging,

Niet storen

Gedoog dat je mijn brood rooft, bekokstoof mijn moord maar

Geen hoop, geen goed woord over

Om te voorkomen,

Niet boven de golven, bedolven, meegetroond

Jij begrijpt mij

Begeleidt mij

Splijt mijn twijfel, verbrijzelt geveinsde kan-niet-nijd

Krijgt mijn lijdzaam

Klein, vijlt de tijd voor spijt

Voor eigen verwijt tot ik beide bijna kwijt-raak

Ik weiger, steiger

Bijt de hand die bijstand

Blijft aanreiken, kwijl op het schrijn van de vrijheid, krijs

Wijs leid jij mijn kijken

Naar feiten de prijs

Van het zijn is geen pijn, maar enkel eindelijk zijn

Zet uit,

Rek op, vecht,

Knel onge-

Remd tegen grenzen, Ver-

Leng je,

Help je

Zelf-extensie, erger

En erger, verwens

De merk-het-enkel-kerker

Herken, beken, erken, verken je

Recht op zelfredzame zen

Ik wentelde weg

Van helse vertelsels

Kenterde, klemde krek de bek tegen gebrek aan zeggenschap

Ik red me best

Stel het zelfs wel

Denk verder, erken de berg werk maar leg een sterk spel neer

Ik ben mezelf ik

Ken mijn geweldige essentie

Denderend, spetterend, fel, te gek schepsel, echt recht mens!