Zonnebloem

Zij zont zorgeloos, bruint niet aan bandjes gelegd

Bevrijdt als Zoe de tepel, zo gedaan, zogezegd.

Al zijn de zaakjes minder stevig in de hand

Doorzakkend zonder Pineau de Charentes. 

Ze smeert voor de vorm;

Etaleert hoe haar vorm

Trager taant aaner klampt dan haar huid:

Met niks dan X-factor

Mediterraan karakter,

Lacht als in olijfolie gefruit.

 

Soms gluurt een buur, 's zondags lonkt gans Knokke.

Ze laat kijkers gelaten begaan

Ach het streelt, maar ze hoeft bokken niet meer te lokken

Van de nood aan die aandacht ontdaan.

 

Thuis is Piet

Oogluikend voor Sander

Die haar en al 't ander

Onkruid wiedt.